FLYER “GLOBAL MARIJUANA MARCH / DAY” (05/05/12, also in A’pen, Belgium !!!)

GLOBAL MARIJUANA MARCH / DAY : May 5, 2012 (Facebook account here : http://www.facebook.com/GlobalMarihuanaMarch)

In Antwerp / Antwerpen / Anvers :

 

Een open brief (of iets in die zin) aan Dhr. Nick Roskams m.b.t. de algemene staking, as. 30/01/12

En zo gaat de nieuwsshow maar door, dankzij een groepje VLD-studenten die niet eens het lef hebben om zich als dusdanig bekend te maken…

Students For Liberty”, zullen ze beweren. Ja hoor, de vrijheid van de ene om de andere plat te trappen ! Waar we als samenleving het geld vandaan haalden om onze zo geliefde banken te redden van het fiasco waarin ze zichzelf hadden genesteld, hoe het komt dat onze staatschuld sommige “freedom combattants” de neiging geeft om onze sociale zekerheid onder druk te zetten, terwijl deze schuld voor 2008 flink was afgeroomd en ons land (ook wat het begrotingstekort betreft) goed op weg was om de door het verdrag van Maastricht opgelegde criteria te halen, dit zijn allemaal vragen die een zogenoemde “generatie” zonder geheugen doelbewust verzwijgt !

In plaats van ons ons heel leven lang ons gedrag op de werkvloer door vakbonden te laten dicteren, verkiezen wij de sletjes van het VBO te worden”, zo zou de redenering kunnen luiden. “Want, begrijpt U, mijnheer, wij zijn helemaal geen “losers” . Let wel : al hetgeen de vakbonden (waarvan, nota bene, de hoofdinstanties in deze niet willen staken, zeker in Vlaanderen niet !) zullen verwerven of behouden komt ook ons ten goede, en niemand zal ons daarover horen klagen, maar zij betekenen voor ons gewoon geen toegevoegde waarde, m.a.w. we zouden, dankzij papa en mama, zonder kunnen…”

De toenemende valse ontslagen wegens verzonnen en uit de lucht gegrepen zware fouten waarvan niets vermoedende werknemers zich pas na vermoeiende procedureslagen die jaren kunnen aanslepen psychologisch kunnen herstellen, de nooit tevoren geziene druk op de werkvloer, die uiteindelijk maar één enkele doelstelling beantwoordt (nl. meer poen maken, en vlugger !), de onmenselijke manier waarop werknemers die soms tientallen jaren in een bepaald bedrijf aan de slag zijn geweest letterlijk als adjustment variables worden behandeld omdat de productiekosten in andere werelddelen ietwat lager liggen… “Ons een zorg”, nietwaar ? “Wij maken binnenkort toch onze overstap naar de politiek officieel…”

Hoor ze maar janken, de arme stakkers die aanstaande maandag moeilijkheden zullen ondervinden om hun examentje af te leggen… Och arme, toch ! Hoeven jullie soms luiers of zal het zonder ook gaan ?

Neen, mijnheer Roskams, je spreekt niet namens een generatie, zegt een oud-student die uiterst actief was in de studentenbeweging. Je maakt wat lawaai, je denkt hip te zijn, maar je bent eigenlijk niet meer dan het zoveelste vehikel voor het hedendaagse conformisme.

Er zijn tenslotte, m.b.t. de herstructurering van ons sociaal model, maar enkele vragen van belang :

1/ Moeten, in de concurrentiestrijd die de Europese landen en bedrijven voeren met de rest van de wereld, onze standaarden omlaag, of hun standaarden omhoog (Ter herinnering, beide regeringen Verhofstadt hebben meer dan 15 miljard € aan fiscale voordelen weggegeven aan bedrijven…) ?

2/ Is het competitiviteitdogma de enige mogelijke horizon voor de Europese Unie ?

3/ Kunnen de staatsgeschenken aan bedrijven (verschillende vormen van steun, infrastructuuraanpassingen, aanpassingen aan het openbaar vervoernet, lastenverminderingen, enz.) onverminderd voort, zonder enige vorm van compensatie (op vlak van werkgelegenheid, bijvoorbeeld) ?

4/ Er is in 2008 omwille van hebzucht aan de top een crisis ontstaan. Dienen de verantwoordelijken hiervan op een of andere manier op het matje geroepen te worden ?

5/ Dient de financiënwereld gereguleerd ? Zo ja, welke is hiervoor de aangewezen tegenkracht, en welke middelen kan deze tegenkracht gebruiken ?

Al deze vragen – en veel meer nog – kunnen door één enkel zinnetje worden geparafraseerd : dient David beschermd, of mag Goliath alles ?…

Ik zal jou (en jouw vrienden ?) hier eens over laten mediteren tijdens je (jullie) gejank. Je mag er gerust wat over nadenken, hoor, wat ervaring opdoen, er met wat mensen over praten, zodat je me tegen je dertigste of zoiets je bevindingen kan bezorgen.

Wil je echte vrijheid voor iedereen, dan raad ik je echter aan om het onderwerp van de universele allocatie even te bestuderen : jij verlost van je vakbonden, ik van je verdomde bazen !!! Wouldn’t we all be so free ?!…

______

Dit stuk is een kort antwoord op : https://www.facebook.com/notes/nick-roskams/reactie-van-studenten-op-de-open-brief-van-rudy-de-leeuw-abvv/10150555556833291, welke op zijn beurt een antwoord was op : http://www.vlaamsabvv.be/art/pid/25037/ABVV-voorzitter-Rudy-De-Leeuw-schrijft-brief-aan-studenten-over-staking.htm

“We moeten alles veranderen, opdat er niets zou veranderen…”

“HORUM OMNIUM [GRAVISSIMI] SUNT BELGAE.”

(> www.satiricon.be)

Politieke vernieuwing ? Wat is dat ? Het concept hangt aan de lippen van de meeste politici, waardoor het alomtegenwoordig is geworden. Men mag er dus van uitgaan dat het een behoefte van de bevolking beantwoordt. Maar is het ook werkelijkheid, of is het niet meer dan wat bijkomende politieke marketing ? Wie heeft zo’n vernieuwing te vrezen en wie heeft er baat bij ? En, nog fundamenteler, wat houdt zoiets in ? Met andere woorden, wat betekent politieke vernieuwing eigenlijk ? Het is alleszins niet gewoon een generatiewissel want, jong of oud, een idioot blijft een idioot, nietwaar ?… Politieke vernieuwing bestaat erin, beste mensen, om out of the box te denken, en daar hebben heeeeeel wat “eminenties” het nog zeeeeeer moeilijk mee. Een overzicht, aan de hand van een aantal begrippen uit de huidige Belgische politieke impasse…

TAAL : hier wil ik het niet zozeer hebben over taalverschillen of -geschillen in ons petit pays de Cocagne (of is dit intussen niet meer van toepassing ?), wel over het soort taal dat door de politici wordt gehanteerd. Jazeker, een politicus (a) moet zien dat hij (ze) niet te veel vertelt om zijn (haar) kaarten niet bloot te leggen, wil hij (ze) tijdens een of andere onderhandeling door de tegenstrever niet geneukt worden met zijn (haar) kleren aan. Bijgevolg gebruikt hij (ze) meestal, wanneer hij (ze) in de openbaarheid vertoeft of door de media wordt aangesproken, een soort jargon dat hem (haar) eigen is. U zal trouwens opmerken dat het basiswoordenschat van de doorsnee politicus (a) uiterst beperkt is, bijna “achterlijk” zelfs, zeker in deze voor België barre tijden : hoe vaak heeft men de laatste tijd niet moeten horen dat “we nu snel een oplossing moeten vinden en een regering vormen“, dat “onderhandelen de enige optie is“, dat “nieuwe verkiezingen voor niemand een goeie zaak zouden zijn“, enz. enz. Wat kleurrijk is wordt op een grijze, sombere, manier uitgelegd, zonder dat dit het verstand van de burger een iota vooruit helpt.

De mede-politici krijgen daardoor de voorrang op “de mensen” : een kaste is geboren ! De zogenoemde vertegenwoordig(st)er is dan niet meer een primus (a) inter pares, maar wel een superieur wezen, zo begint hij (zij) zich alvast te voelen en te gedragen, althans tot er stemmen moeten worden gehaald. De media spelen hier duidelijk een uiterst belangrijke rol in, maar hen dit schizofrenisch gedrag in zijn geheel toeschrijven zou oneerlijk zijn : er zijn immers een heleboel andere redenen die dit kunnen helpen verklaren, en we zullen er verder in deze uiteenzetting een aantal van trachten te overlopen.

Stelselmatig rond de pot draaien, niets zeggen dat op een verbintenis lijkt, want hier zou later aan kunnen herinnerd worden, de woorden een verkeerde betekenis geven : in de politiek heiligt het doel meestal de middelen… Een aantal recente voorbeelden :

–          Er zou, volgens sommigen, “een lawine” aan belastingen op ons afkomen. Anderen hebben het zelfs over “een tsunami”… Zij voeren aan dat ons land al een kampioen is inzake belastingen en dat nieuwe heffingen de spreekwoordelijke druppel zouden betekenen. Eerst en vooral, hoe pertinent is deze stelling ? Heeft een zekere onderscheiding hier haar plaats niet ? Uiteraard wordt de gemiddelde Belg (lees : “de werkende middenklasse”) al genoeg uitgeperst en zou er niet veel meer bij moeten komen. Maar is het intellectueel verantwoord om deze vaststelling gewoon naar alle bevolkingscategorieën door te trekken als men weet dat een legertje superrijke buitenlanders België als oase hebben uitgekozen omdat er hen hier tot nu toe, onder andere voorzieningen, een vrijstelling van vermogensbelasting is aangeboden, dat, bovendien, heel wat TOP 500 – en zelfs BEL20 – bedrijven zodanig van de subtiele voordelen van de fiscale wetten gebruik weten te maken dat ze op het einde van de rit maar een aantal honderden euro’s  aan de schatkist “toekennen”,

dat een bedrijf zoals Electrabel GDF Suez, dat zelf in België bijna geen enkele belasting betaalt (zie post “Melken, die koe !…”), zonder meer de nucleaire rente mag blijven incasseren, na aftrek van een geplande symbolische penning weliswaar, dat beursfreaks blijkbaar eindeloos ongestraft mogen blijven speculeren met het welzijn van hele bevolkingen, los van enige jobcreatie of investering, dat de banken die, door hun ongezonde en immorele investeringskeuzes,  voor de financiële crisis hebben gezorgd er verdomd goed van afkomen ? Eerlijker zou zijn om te zeggen dat de enen te veel belast worden en dat daar aan dient gesleuteld, en dat de anderen, net diegenen met het hoogste vermogen – die, nota bene, zoveel werken als de werklozen – , het gewoon zijn om een blanco cheque te krijgen. Juister zou zijn om te zeggen dat de arbeid weliswaar minder belast moet worden, maar dat zo’n ingreep noodzakelijk met een groene fiscaliteit (Hij die meer vervuilt moet ook meer betalen…) en een fiscaliteit die de steenrijken aanpakt moet gepaard gaan.

Vrijuit” (tijdschrift van de liberale vakbond), 06-07/2011, blz. 4 & 5

Bovendien zou men moeten weten wat men wil : ofwel heeft een bedrijf als enig doel om winst te maken, zoals wijlen goeroe Friedman en zijn talloze volgelingen ter wereld beweren (beweerde), ofwel niet. In het eerste geval dient men er dan niet altijd op te hameren dat de bedrijven welvaart creëren : dit is namelijk hun taak niet (meer), enkel een collateraal gevolg !!! Is plat gaan liggen voor de “grote bedrijfsleiders” dan ook niet getuigen van een echte hoerenmentaliteit ?… Trouwens, zijn NGO-vrijwilligers, kunstenaars, enz., ook geen ondernemers ? Zorgen zij ook niet mede voor de welvaart van een land, of tellen zij niet mee omdat ze geen poen schijten ?…

–          Waarom zouden de “wondermiddelen” die niet door “Europa”, maar wel door de enge, conservatieve Europese economische soortgenoten van de meest “liberalen” Vlamingen / Belgen (Op dezelfde manier als “science sans conscience n’est que ruine de l’âme”  leidt vrijheid zonder gelijkheid onmiskenbaar tot een puinhoop, want wat moet een “vrijheid” voorstellen die enkel voor een aantal modern day farao’s zou weggelegd zijn ?), worden voorgeschreven als gouden, onomzeilbare palen moeten worden aanvaard ? Dreigt hier het risico niet dat reeds enkele eeuwen geleden door Tocqueville is aangehaald, namelijk dat, op deze manier, omwille van een vals unanimisme en een totaal gebrek aan verbeelding, het meer van de politieke gedachten verdroogt ?

–          Wat bedoelt men juist met “responsabilisering” ? Waarom zouden de gewesten en, in filigraan, ook de zwaksten burgers (werklozen, enz.) blijk van verantwoord gedrag moeten geven ? Nogmaals, gedroegen de banken zich de laatste jaren zo responsabel ? En wat met die “financiële markten”, die telkens opnieuw – ook door de media – worden afgeschilderd als eerlijke spelers die de toestand van elk land, van elk bedrijf, op een serene, grondige en redelijke wijze benaderen, terwijl iedereen weet dat we hier eigenlijk met hebzuchtige “volwassen kinderen” te maken hebben ? Waar is bovendien de verantwoordelijkheidszin van die Fitchen, die Moody’s, die S & P’s, die momenteel hele landen naar de hel helpen, maar de ineenstorting van Lehman Brothers  nooit hebben zien aankomen (of doelbewust hebben verzwegen) ? Tenslotte, waar is die torenhoge staatsschuld waarmee België nu te kampen heeft plots vandaan gekomen ? Als mijn geheugen mijn geen parten speelt meen ik mij te herinneren dat zowel de schuldafbouw als de daling van het overheidstekort goed onderweg waren, tot voor 2008…

Met wat voorafgaat is het tweede belangrijkste aspect van de politieke taal blootgelegd, namelijk de propaganda !…

 ORDE T.O.V. CHAOS : je zag ze gisteravond weer allemaal aanschuiven om op het schermpje te verschijnen na het zoveelste (nochtans verwachte) coup de théâtre van de VUA (“Vlaanderen über alles”) , de oh zo maagdelijke partijbonzen die nogmaals hun vrees van Griekse soortgelijke toestanden in België zijn komen uiten. Is dat niet de kwelling van de sociaaldemocratie, namelijk dat ze blijkbaar al haar roots schijnt vergeten te hebben ? Wil er iemand een bloedbad ? Met uitzondering van de fascisten, uiteraard niet ! En dus dient er inderdaad voorzichtig met passie in de politiek te worden omgegaan. Maar hoeveel riante overwinningen van rechts zullen er nog moeten gebeuren vooraleer de socialisten – en, in bredere zin, alle zogenoemde progressieve partijen – eindelijk eens begrijpen dat de go with the flow mentaliteit haar vijand is, dat ze de hooplozen in onze maatschappij effectief en doeltreffend dienen te ondersteunen terwijl ze al diegenen die door het friedmaniaanse kapitalistisch model jarenlang gesust zijn wakker schudden, en dat het allesbehalve in hun belang is om de sluier die de relaties tussen de politiek en diegenen die op macro-economisch vlak de touwtjes trekken dekt te behouden : de val van de muur vond meer dan twintig jaar geleden plaats, beste mensen… Moet je een nostalgische communist zijn om dit te beseffen ? Ik zou het bij God niet weten : als volwassene heb ik nooit communisme meegemaakt, en gelukkig nog ! Maar is er dan echt geen enkel alternatief dat ons zou toelaten om daadkrachtig onze mensenrechten te heroveren van de arrogante, zielloze smeerlappen die het, dankzij de politiek, voor het zeggen hebben, zonder de goelags te heropenen ?…

PARTIJPOLITIEK EN PERSOONLIJKE EGO’S : uiteraard is het nogal moeilijk om deel uit te maken van een systeem en er tegelijk kritisch over te blijven, maar dat is net de uitdaging ! Zich gedragen als opgejaagd wild, beroep doen op wat de rating bureaus en de markten ons land zouden kunnen aanrichten om steeds opnieuw met hetzelfde discours tevoorschijn te komen : is het verdorie niet genoeg geweest ??? Ons land is momenteel ongetwijfeld in een impasse beland, waar de meeste partijen een stuk verantwoordelijkheid voor dragen. België is zeker geen natie als een ander en, ja, het is een risicovolle oefening om water met vuur te verzoenen, maar is het niet wat te gemakkelijk om zomaar de oorzaak van de crisis naar de toestand te verschuiven ? Maakt de machtsverhouding die we nu kennen niet duidelijk dat er structurele veranderingen dienen te komen, misschien niet zozeer aan de staatsstructuur als dusdanig, maar aan de structuur van de (wettelijk niet erkende) instanties die in fine de macht uitoefenen ? Hoelang zal de bevolking het decadente ballet van partijcraten nog dulden ? Heb jullie niets (nieuws) te zeggen, zwijg dan : we hoeven jullie gezichtjes niet op het scherm, we zijn uw nepuitleg beu horen, we zitten met jullie niet in, jullie moeten ophouden om via het scherm te proberen in ons dagdagelijks leven in te dringen ! Leg ons eens eerder uit waarom jullie tegenstrijdige ideeën zo subversief vinden, waarom jullie zo geneigd zijn om voor homogeniteit (wat op zich ook een vorm van zuiverheid is, nietwaar ?) te gaan, waarom er, in deze tijden van individualistische mengelmoes, 100 % voor één kamp zou moeten worden gekozen, waarom diegenen die zich boven de partijpolitieke grenzen en boven de gemeenschappen plaatsen per se als verraders zouden moeten worden beschouwd, waarom militanten zich als brave, trouwe, niets vermoedende soldaatjes zouden blijven gedragen, waarom een uitgebrachte stem een vier jaar durende fiat zou betekenen (en waarom het referendum dus niet op redelijke wijze wordt ingevoerd), waarom de macht per se aan één baas (of zelfs één ploeg) toebehoort (Waarom zou de collegialiteit aan het hoofd van de partijen niet de regel zijn, met steeds wisselende woordvoerders, om komaf te maken met de verering van de persoonlijkheid, die zoveel in het begin oprechte idealisten schizofrenisch maakt ? Waarom zou ook intern binnen de partijen de regel van de proportionaliteit niet gelden ?), waarom er in alle hoeken van de politieke constellatie zo weinig (om maar niet te zeggen geen) arbeiders, kuisvrouwen en, ja, ook werklozen te bespeuren zijn !

Socialisme is zo proper tegenwoordig ! Armen, dat stinkt, dat denkt niet na, dat kan zich niet rationeel en kalm uitdrukken ! Nog niet zolang geleden had men het nochtans nog, niet over de noodzaak om langer te werken of het afsnoepen van verworven rechten (iets waar een aantal verwarde linkse geesten al voor de formateurnota naar verlangden…) maar over sociale en culturele verheffing, onder andere door middel van strijden … Maar tegenwoordig is hier niets meer van nodig : de kapitalisten en hun rechts politieke vaandeldragers zijn allemaal zo braaf dat we op onze lauweren mogen rusten terwijl we bidden voor sociale orde !

POPULISME is het gedoodverfd verwijten aan het adres van al diegenen die zich op politiek vlak wat buiten de sporen trachten te begeven ! Het maakt niet uit of het om nationalisten, fascisten, communisten of oprechte, doelgedreven progressieve idealisten gaat, laat staan om gewone, teleurgestelde mensen die het (soms helemaal terecht) niet meer zien zitten…

Ze zetten zichzelf buiten het systeem, meer hoeft er niet over gezegd… En hiermee is de cirkel rond : wij weten alles beter, en denk maar niet dat we onszelf in vraag zullen stellen : we geven tenslotte al zoveel van ons eigen om daarenboven nog kritiek te aanvaarden en te verwerken. Politiek is, in alle betekenissen van het woord, een stilleven geworden !!!

IDEEENTOTALITARISME : alles draagt er toe bij dat er hoofdzakelijk maar één levenswijze als positief wordt afgeschilderd : het business model. Wil je een winner zijn, dan moet je voor één bepaalde richting kiezen. De ambtenaar die zijn aanwerving niet aan zijn partijkaart te danken heeft, en zich plichtsbewust voor het gemeengoed inzet kan toch niets anders dan een loser zijn, zeker… Wie zijn de winners dan ? Diegenen die met niemand of niets inzitten, tenzij de cash, uiteraard. Welkom in de socialistisch ondersteunde parvenumaatschappij, waar het niet meer gaat over parcoursdiversiteit, over sensualiteit, over ontdekking, over creativiteit, over kunst, over medeleven, over solidariteit, over empathie, maar enkel en alleen over competitiviteit !!!

RECHTVAARDIGHEID zou, al bij al, het enige middel én de enige doelstelling van het politieke bedrijf moeten zijn : eerst kijken naar de mens in plaats van naar de stemmenklant of de functie. Doe je dat niet, dan kom je terecht in onmenselijke toestanden : daklozen, waar niemand meer mee inzit (“Tja, ze willen het toch zelf, nietwaar ?”…), vluchtelingen, die maar verder in eigen land hadden moeten blijven creperen, en nu ook werklozen, dus, dat onbeschaamd stelletje profiteurs ! Er kan ongetwijfeld geen sociaal paradijs in een economische woestijn worden gebouwd. Sommigen zijn nu aan het pogen om het tegenovergestelde waar te maken : een economisch paradijs in een sociale woestijn in te richten. Visionair, toch ?…

VAN G. : A GENOUX, SALOPE !

 

“Ad Fundum, zwijn !” (collage, 2011)

P.S. : all episodes available 4 free on YT (tags : QAF US)

http://www.xvideos.com/video193188/the_young_priest (!!! 18 + !!!)

“WEES IMMER UZELF EN ONGEKNECHT !” (« State of the Union », you said ?… )

Waarvoor zou “NVA” kunnen staan in andere hoeken van de wereld ? Even kijken… Bij onze noorderburen betekent het “Nederlandse Vereniging voor Autisme”. In Oosterse oorden wordt deze lettercombinatie dan weer geassocieerd met “North Vietnamese Army”, en in Duitsland, tenslotte, staat ze eveneens bekend voor “National Volks Armee”, het leger van de voormalige DDR…

Na de ontelbare woordbreuken van de De Wever aan de onderhandelingstafel, die nooit heeft ontkend dat hij Di Rupo initieel beloofd had om de financieringswet niet ter sprake te brengen, en de laatste maanden een provocatie aan het adres van de Franstaligen na de andere aaneen heeft weten te schakelen, is vandaag in elk geval duidelijk dat deze partij haar eigen dubbelzinnige agenda heeft, en bijgevolg niet te vertrouwen is.

Heel misschien was Big Bart himself geneigd om oorspronkelijk, uit realpolitikbeschouwingen, wat toegevingen te doen, maar deze tijd is al lang voorbij, daar de meest radicalen uit zijn nationalistisch nestje hem duidelijk hebben teruggefloten.

1/ DE OPMARS

Voor wie het nog niet begrepen had : het is niet in het belang van de NVA om, door middel van een deelname aan de federale regering, aan te tonen dat dit land bestuurbaar blijft, wel integendeel. Er nu in slagen om een regering te vormen met deze partij is dus allesbehalve een garantie van stabiliteit. De ogen van zowel NVA als CD&V zijn nu al volop gericht op de gemeenteraadsverkiezingen van 2012, waarbij de eerste waarschijnlijk een hele hoop gemeenten hoopt in te palmen. Dat perspectief alleen al moet een heleboel burgemeesters de schrik van hun leven injagen.

Deze mensen, de plaatselijke NVA kandidaten, zijn immers zo vol wrok en wraaklust (omdat ze tot nog toe bijna nergens aan de macht zijn geassocieerd) dat men ten zeerste mag betwijfelen dat ze zich effectief voor de hele bevolking zullen inzetten, en geen nationalistische vriendjespolitiek zullen hanteren, met alle gevolgen van dien (als het maar niet tot burgergeweld overgaat)…

Het tweede en belangrijkste deel van deze opmars is uiteraard de volgende Vlaamse termijn, en net omdat deze partij maar te goed beseft dat Muyters & Co de huidige Vlaamse coalitie op elk ogenblik kunnen opblazen, gedraagt de CD&V zich, naar NVA normen, zo voorbeeldig.

Het feit is dat de NVA momenteel eigenlijk niets te vrezen heeft : alle mogelijke scenario’s zijn haar gunstig :

–          Wordt er een regering gevormd, dan blijft ze steeds meester van de agenda. Is dit niet zo, dan blijft ze sowieso gesteund door een groot deel van de Vlaamse kiezers.

–          Krijgt ze nu haar wil opgelegd, des te beter voor haar. Maar de andere optie is evenmin uit te sluiten : België dwarsbomen vanuit de Vlaamse regering, zodra ze daar volledig de touwtjes in handen zal hebben. En ze weet dat, in the meantime, al de tijd die verloren gaat enkel haar eigen objectief ten goede komt.

 2/ DE IDEOLOGIE

De marketing is tot in de kleinste details bedacht : de mandatarissen doen er alles voor om uiterst sympathiek over te komen. Tja, wat kan je nou gaan verwijten aan een Geert Bourgeois (Ik zal mij maar onthouden om Brel te citeren, zeker…), die in een TV uitzending verklaart Absynthe Minded ontdekt te hebben en nu ook te appreciëren ? Je kunt hem er enkel nog een andere bekende Vlaamse groep bij aanraden :

En ook deze nieuwjaarsreceptie, met als apotheose de DJ set van Discobar Ben Laden aka Ben Weyts (Allee, man, waar blijf je die inspiratie toch halen ?…) zag er behoorlijk feestelijk en volks uit, nietwaar ?… En er werd zelfs in het Engels gezongen : als dat geen teken van “Europese” openheid is… mijlen ver, zo blijkt, van “ ’t Pallieterke ”…

Niettemin stel ik, als alternatief voor Ben Laden, Discobar UnitY voor :  

Niets moet “de vijand” doen vermoeden dat de partij een nazi-nostalgisch geurtje met zich meesleurt. Maar niet iedereen is (was, in dit geval) dom…

De houding van BDW met betrekking tot de excuses van Patrick Janssens, de burgemeester van Antwerpen, aan de Joodse gemeenschap wegens de rol van ’t Stad in de deportatie van talloze van haar voorvaders sprak echter boekdelen… De feiten zijn nochtans algemeen bekend ! Zou het kunnen dat het debat rond de amnestie voor de Vlaamse collaborateurs, dat gisteren principieel opnieuw plechtig aan bod is gekomen tijdens de werkzaamheden van de Kamer en waar de heer Jambon openlijk naar verlangt, ook als doel moet hebben om zulke daden wit te wassen ?… En wat bedoelde Vlapoleon precies toen hij, enkele maanden geleden, in Vlaamse aula’s studenten heeft trachten te verkopen dat hij eigenlijk ijverde voor het heil van “de Vlaamse ziel” ?…

Ook de vooroordelen van De Wever ten opzichte van al wie Frans spreekt in België zijn bekend, al heeft hij die de laatste tijd, om strategische redenen, onder een flinke dosis cynisch humor trachten te camoufleren.

Net daarom is de afschuw van Bracke en zijn soortgelijken ten aanzien van de hoofdstad zo groot. Ze beweren dat Brussel een vuile stad is, waar de criminaliteit zegeviert (Alle steden zullen op dit vlak toch min of meer gelijk zijn, zeker.), maar eigenlijk kunnen ze de mixiteit, het multiculturalisme, niet verdragen ! Schiltz had het tenslotte over een vorm van verborgen totalitarisme, waaraan een open en confronterende stad zoals Brussel altijd vreemd zal blijven… Beweren dat er in de stad van alle Belgen een nieuwe vorm van eilandelijk nationalisme aan het opduiken is, zoals vermeend politoloog Bart Maddens (van de KUL) het eergisteren in “Ter Zake” deed, is dan ook ronduit belachelijk !

Idealiter moet Brussel weg omdat het het levende bewijs is dat het in dit land anders kan ! En, while they’re at it, waarom zouden ze tegelijk ook niet alle slechte Vlamingen (de Brusselaars en de SPa- of Groen-kiezers, om te beginnen…) naar een of andere Caucasische republiek verbannen ? “Vlaanderen, waar [sommige] Vlamingen thuis zijn”…

3/ HET VERZET

Als jullie zonder de NVA verder willen, zeg het dan”, smeekte De Wever bijna in zijn nieuwjaarstoespraak.

Wil men dit land nog een kans geven, dan vrees ik dat er geen andere uitweg is : iedereen is het er immers over eens dat nieuwe verkiezingen geen optie zijn ! Een nationale eenheidsregering kan zelfs een uiterst boeiende ervaring worden, als men erin slaagt om partijpolitiek eindelijk eens opzij te schuiven : zoals Obama vannacht zei, “the challenges we face are bigger than party, bigger than politics”… En slagen ze er niet in, dat zal het hun schuld zijn als de NVA nog groter wordt !…

Onvoltooide Staatshervormingen door de jaren heen, om iedereen – en dus ook niemand – te plezieren, weigering om op landelijk vlak de verplichte tweetaligheid in te voeren, verdeling van het culturele en het medialandschap, voortijdige beëindiging van de regering Leterme, enz. :  alle traditionele partijen dragen hun deel van de verantwoordelijkheid voor de huidige impasse. Het zou ze dus ook sieren om er met geheven hoofd uit te raken, maar zo’n ingreep veronderstelt dat de nieuwe Vlaamse politieke generatie over andere troeven beschikt dan louter theatrale vaardigheden…

Het zal dus wel een natte droom zijn, zeker ?…

OM HET NE KEER GOE AAN BAARD (en alle anderen, alhoewel…) TE ZEGGEN…

DON’T 4GET : pour une politique noble qui serve le peuple et chaque individu, et contre la confiscation de la représentation populaire :

THIS SUNDAY, le 23/01/11, à 14h30, depuis la Gare du Midi, vertrekpunt : Zuidstation

PEACE TO ALL ! but FUCK THE HATERS…

Er was al eens « schild en vriend ». Nu is er ook « onafhankelijk of onwaardig »…

Er is een woordje van BDW in het programma “Ter Zake” van eergisteren dat blijkbaar aan ieders aandacht is ontsnapt. Bij mijn weten is het immers de eerste keer dat de huidige grand manitou van de Vlaamse politiek de onderhandelaars van S.P.a. en Groen ! – lees : die partijen die het met de N.V.A. oneens zijn over de uiteindelijke toekomst van België, en het AVV-VVV (“Alles voor Vlaanderen – Vlaanderen voor Vlaanderen”) niet zozeer zien zitten – openlijk als “slechte Vlamingen”, die zich vuil zouden maken aan schuldig verzuim met de boze Francofoon, heeft bestempeld. Hierbij is de dikke, sluwe vos een stapje dichterbij gekomen van de Vlaamse zuiverheid.

Pourtant, aux francophones qui croiraient que la Flandre est homogène, voire qu’elle porte structurellement en elle les germes d’un nationalisme à vocation totalitaire, voici la preuve que les « mauvais Flamands » sont bien plus nombreux, dans tous les milieux professionnels, que d’aucuns ne seraient tentés, quelquefois, de le penser. Il était temps, en tout cas, qu’ils se fissent entendre !…

En wat als de voorposttroepen er eigenlijk niet mee in zaten dat ze weer een dwergpartijtje worden, zolang hun doel maar bereikt is ? Vergeet niet dat de Vlaamse Napoleon een geschiedkundige achtergrond achter zich heeft… “The horse” has the sense of History… In dat opzicht kunnen zelfs de meest bloedzuchtige vale gieren vanuit Het Universum der financiële Markten geen reden genoeg zijn om ze te doen “buigen” want, zoals je weet, ” ze zullen ‘m nie hemme, he”…

“Hij blijft tenslotte een collega-bisschop en ik bid voor hem”…

“Ici Radio Liège : Les Flamands parlent aux Flamands”…

SAMEN VERSCHILLEND !!!

Wat houdt België nog aan elkaar ? “Godzijdank” geen identité nationale op z’n Frans…

Previous Older Entries

Archives

December 2019
M T W T F S S
« May    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 5 other followers