Fascistisch gezaag ! (Den dikke moest weer eens zijn mening kwijt…)

Ja, hoor, al werd hij (zijn partij) officieel buitenspel gezet in de huidige federale regeringsvorming, Bartje blijft trouw aan zijn tweemaandelijkse opiniestukken in De Standaard. Deze week ging het dus over een zekere vorm van verslaving en hoe de samenleving hierop reageert.

In de eerste alinea van zijn column schrijft de verdreven boerenkrijger vol lef over een experiment gevoerd door een aantal vzw’s (respectievelijk in Mechelen en Gent) en bedoeld om wat voorgesteld wordt als drugsverslaafden te helpen afkicken. Afkickende cannabisgebruikers worden immers financieel beloond indien, na urinetesten, blijkt dat ze zich effectief voorbeeldig hebben gedragen (lees : geen plantjes hebben zitten te roken).

Er kan uiteraard wel respect worden opgebracht voor de goedbedoelende instellingen die zich met dit soort taken bezighouden, niettemin kan het principe dat hier wordt gehanteerd en geprezen als volgt worden geïnterpreteerd : geef een stuk van je vrijheid af en in ruil krijg je wat poen, m.a.w. word een hoer (Respect aan alle hoeren, don’t get me wrong…). Je kan het ook beschouwen als een Pavlov-toepassing…

Er is op deze blog al voldoende over het onverdiende lot van het plantje geschreven, volstaat om er aan toe te voegen dat voor de zoveelste keer de anti-cannabisliga volledig onwetenschappelijk argumenteert en opzettelijk vaag en alomvattend blijft wanneer het over drugs gaat, om de eenvoudige reden dat onwetendheid voor haar de beste manier is om de gewone mens schrik aan te jagen en dus onder haar controle te houden. Zo is het bijvoorbeeld wetenschappelijk fout om het over cannabisverslaafden te hebben, daar cannabis geen verslavende drug is. Het verschil tussen soft en hard drugs ? Laten we eens pragmatisch zijn, als het niemand stoort : van softdrugs krijg je nooit een overdosis ! Deze rode lijn lijkt mij veel pertinenter dan de huidige dubbelzinnige legaal / illegaal verhouding !

Bovendien wordt de stelling over een aanvaarding van softdrugs die zou leiden tot een explosie van het gebruik door de feiten tegengesproken, o.a. in Nederland, Portugal en Tsjechië. Waarom ? Omdat de neiging om het verbod te doorbreken verdwenen is, dummy !

Of ging het misschien over een psychologische verslaving ? Laat ons dan de lijn maar doortrekken : de ene is aan kutjes verslaafd, zijn buurman aan zijn TV, een derde drinkt twee liter koffie per dag, zijn collega heeft zoveel machtslust dat hij ervan zou ontploffen, en dan is er nog een andere die de hele dag door zoveel vreet dat ‘overgewicht’ zelfs niet meer van toepassing is. Maar, tenslotte, zoals de Leiter allen het zelf verwoordt : “niemand mag ons verbieden te doen waar we ons goed bij voelen, ook al is dat misschien iets schadelijks.

Dit gematigd zinnetje blijkt echter voor zijn auteur geen aangename vaststelling, wel een reden tot ommekeer, zo zal men verder in het artikel begrijpen. Voor wie het niet door had, de dikke pop van de kattenkoppen laat zich uit over zijn idee van de vrijheid. En, au passage, spuwt hij op een zeer belangrijk deel van de tegenwoordige jeugdcultuur.

“[…] De drang naar een absolute keuzevrijheid voor het individu is nu voor velen eenmaal groter dan het gezond verstand”, schrijft de nu nog kampioen van de Vlaamse zuiverheid, die voordien al de zogenoemde “cultuur van de permissiviteit” de nek had omgeslagen. Wat is het gezond verstand ? Wie bepaalt het ? Dient het gecontroleerd ? Is het gezond verstand iets dat buiten de wetgeving  staat ? Een soort religie, een substraat ? Dienen de wetten zich er bijgevolg van te inspireren of zouden ze het zelfs letterlijk moeten toepassen ?…

In elk geval, Wevertje, manneke toch, ge zij nie met a kinderen bijzig, mo met volwassen burgers von waï soemigge cannabis ruukte voo da ge gebeuren woït ! Wie weet, misschien heeft uw grootvaders huisarts hem er ooit voorgeschreven…

Wat betekent bovendien “absolute keuzevrijheid” in de huidige context waarin een gewone gebruiker, om perfect binnen de perken te blijven, zich tot ongecontroleerde dealertjes zou moeten wenden, met alle mogelijke gevolgen van dien ? Waarom zou een vrijheid moeten worden beperkt als het beoefenen ervan niemand geweld noch schade berokkent ?

Voor wie tussen De Wevers lijntjes leest is de boodschap echter duidelijk : geef ons het ouderlijke gezag van toen maar terug. Alle vrijheden dienen drastisch beperkt, zodat de brave, werkende, gehoorzamende, God vrezende, zuivere Vlaamse soldaat van het hedendaagse slavencapitalisme op het goeie spoor blijft…

BBB (Big Belly Bart) weet namelijk van geen wijken : “Vade Retro, Quickanas !”, laat hij nog vol extase vallen voor de aan zijn lippen hangende menigte. Indien er de gemiste 007 inderdaad iets te verwijten zou vallen, dan zou het wel zijn dat hij zijn belofte om, eens verkozen, binnenshuis een jointje (vergeet maar ‘pretsigaret’, man : klinkt te Janet…) op te steken niet heeft nageleefd. Maar hoe kon hij, de arme stakker ? Hij en al zijn medepolitici hebben op een of andere manier moeten zweren aan de wetten van het Belgische volk te gehoorzamen. Geef toe dat je de rook wel degelijk hebt ingeademd, en dan nog wel veel meer dan een keer, en je krijgt den buldowzer op uw kas

En wat moet de gewone mens denken van al die doping in het algemeen, in de sport in het bijzonder ? Men dunkt dat hij er zich zeer weinig van aantrekt, nietwaar… Dat is de hypocrisie in deze : doping – om een veralgemenend woord te gebruiken – is alomtegenwoordig, onder welke vorm dan ook, legaal of illegaal, gewoonweg omdat de naakte werkelijkheid voor de mensen van de laagste schijf van de piramide niet meer te verdragen valt ! Dat is de echte hypocrisie in deze en met haar programma zou de NVA dit enkel verergeren !

Er bestaan twee mogelijkheden : ofwel ligt Jo De Poorter, de polcom adviseur van de partij, weet je wel, deze propere Vlaamse jongen van wie niemand zou durven vermoeden dat hij ooit aan weed, laat staan cocaïne, heeft gezeten, aan de basis van dit debakel, ofwel zijn het de jongens van ’t Pallieterke die recentelijk overgestapt zijn en nu misschien geneigd zouden zijn om als cultureel adviseurs rond te lopen, waarvoor vrees…

Wat er ook van zij, wie er het ideetje in de oren van den boes gefluisterd heeft dat het fijn zou klinken mocht hij enkele bekende, mythische, namen van de rockgeschiedenis door het slijk halen is een regelrechte idioot !

Alles in de vuilniszak ! De vuilniszak gesloten ! Vlaanderen perfect ! Vlaanderen proper !” Allemaal krijgen ze ervan langs, te beginnen met Kurt Cobain, die zonder meer als “drugsverslaafde” wordt bestempeld. De artiest die wereldwijd (en niet alleen omwille van een commerciële mode) miljoenen tieners aan hun eerste pogo hielp met zijn subtiele lyrics en meestal harde gitaren komt zelfs niet aan bod !

Een heleboel anderen moeten het misprijzen van De Wever ten opzichte van de jeugdcultuur delen : van Janis Joplin tot Jim Morrison, Jotie T’Hooft inbegrepen, van poëten tot het weinig verkiesbare statuut van “knuffeljunkies” herbracht en de grond voor de tweede keer ingeboord… Je hoeft echter niet alles graag te horen om talent te herkennen ! Geknuffel wou je, daddy ? Hier se !

De man die de RTBF al zijn minachting liet begrijpen na het incident rond het onaangekondigde camerabezoek aan het graf van zijn grootvader en het daaropvolgende interview met een neppsychiater die, à distance, zonder de betrokkene ooit te hebben ontmoet (in een duidelijk afgesproken gesprekskader), hem te meende analyseren, kan nog beter : hij spreekt met de doden !

–          “Yo, Amy, it’s den Bart here !

–          Piss off, bulbak !

–          But it’s for my fans, they want to know why you did it… I say it was drugs !

–          Then you’re as dumb as you look, you fuck ! Now go fuck a goat !

Een ding is alvast zeker : de drugsproblematiek, als het dan toch zo genoemd moet worden, legt de maatschappij bloot en helpt de juiste vragen stellen : waar moet je immers heen met / binnen een samenleving waarin iedereen met zijn eigen bezig is (ironisch, nietwaar ?) en ‘individu’ een hol begrip is geworden, waarin de mensen als citroenen worden uitgeperst om te blijven produceren (Hetgeen ze produceren maakt niet uit, zolang het maar poen opbrengt…) en elk individu  tegelijk als een FMCG (fast moving consumer good) wordt behandeld, waarin iets willen, in fine, per se naar voorwerpen moet refereren, waarin er bijna nooit (meer) wordt gezocht naar wat achter de eerste indruk schuilt, waarin wat je denkt, wat je schrijft, wat je voelt, wie je bent en waar je naar verlangt geen enkel belang hebben, tenzij om het weg te vegen, waarin je in alles verzocht wordt om een rol te spelen en nooit jezelf te zijn, waarin er zoveel oneerlijkheid en ongelijkheid heerst dat deze de norm zijn geworden en waarin gelijkheid enkel geldt voor en tussen diegenen die zich in de onderste laag van de piramide bevinden, waarin het (helpen) zoeken naar individueel (ële) talent(en) als buitenaards wordt beschouwd, waarin creativiteit en verbeelding in de modder worden gesleurd, waarin zelfs het leed en de dood van iemand tegen hem (haar) wordt misbruikt, waarin er constant door anderen op allerlei vlakken over het lot van elk individu wordt besloten, zonder dat daar meestal zelfs actieve betrekking voor vereist is, een samenleving waarin je, buiten de vertrouwde kanalen, als gewone burger in de nog steeds traditionele wereld, maar weinig de kans krijgt om je mening te laten horen, laat staan te laten gelden, waarin de zogenoemde leiders er erbarmelijk in falen om enig perspectief te bieden en men zich steeds op minder of op het minst moet voorbereiden, waarin letterlijk je tijd nemen, en dus ook in zekere mate kiezen, door het systeem onmogelijk wordt gemaakt, waarschijnlijk omdat nadenken schaadt, waarschijnlijker nog omdat we, zoals de Aarde rond de Zon, als maatschappijen in de loop der jaren de gewoonte hebben gekoesterd om rond valse zonnen te orbiteren (de markten, bijvoorbeeld), waarin de onmiddellijkheid heerst en enkel stress nog min of meer te beheren valt, waarin men niet meer in staat is om echt te converseren (uit angst of omdat de te behalen doelstellingen, en dus de vermoedelijke verwachtingen van de gesprekspartner, alles overheersen) en waarin de übermachtige ill communication je enkel een zijde van het verhaal toont en als bedoeling heeft om de puzzle nog meer te verwarren ?…

 

Kortom, waar moet je heen met / binnen de zielloze, uiterst commerciële waanzinmaatschappij waarin we nolens volens vertoeven, die een blueprint dreigt te worden van een nieuw-fascistische alliantie welke berust op gehoorzaamheid en mediocriteit ???…

In een luguber aan het worden samenleving waarin de ernst van de toestand uit de steeds somberdere gezichten van de average Joe’s af te leiden is, en dit overal in Europa, is het meer dan tijd voor ECHTE VRIJHEID EN SAMENHORIGHEID !

Zijn drugs nodig voor de verbeelding en de creativiteit ? Voor de ene wel, voor de andere niet ! So what ? Dat is het leven, Wevertje, diversiteit !!! Of wou je misschien een nieuwe McCarthy-commissie oprichten, ditmaal tegen de “junkies”, achterbakse vrijheidrover ?!

“WEES IMMER UZELF EN ONGEKNECHT !” (« State of the Union », you said ?… )

Waarvoor zou “NVA” kunnen staan in andere hoeken van de wereld ? Even kijken… Bij onze noorderburen betekent het “Nederlandse Vereniging voor Autisme”. In Oosterse oorden wordt deze lettercombinatie dan weer geassocieerd met “North Vietnamese Army”, en in Duitsland, tenslotte, staat ze eveneens bekend voor “National Volks Armee”, het leger van de voormalige DDR…

Na de ontelbare woordbreuken van de De Wever aan de onderhandelingstafel, die nooit heeft ontkend dat hij Di Rupo initieel beloofd had om de financieringswet niet ter sprake te brengen, en de laatste maanden een provocatie aan het adres van de Franstaligen na de andere aaneen heeft weten te schakelen, is vandaag in elk geval duidelijk dat deze partij haar eigen dubbelzinnige agenda heeft, en bijgevolg niet te vertrouwen is.

Heel misschien was Big Bart himself geneigd om oorspronkelijk, uit realpolitikbeschouwingen, wat toegevingen te doen, maar deze tijd is al lang voorbij, daar de meest radicalen uit zijn nationalistisch nestje hem duidelijk hebben teruggefloten.

1/ DE OPMARS

Voor wie het nog niet begrepen had : het is niet in het belang van de NVA om, door middel van een deelname aan de federale regering, aan te tonen dat dit land bestuurbaar blijft, wel integendeel. Er nu in slagen om een regering te vormen met deze partij is dus allesbehalve een garantie van stabiliteit. De ogen van zowel NVA als CD&V zijn nu al volop gericht op de gemeenteraadsverkiezingen van 2012, waarbij de eerste waarschijnlijk een hele hoop gemeenten hoopt in te palmen. Dat perspectief alleen al moet een heleboel burgemeesters de schrik van hun leven injagen.

Deze mensen, de plaatselijke NVA kandidaten, zijn immers zo vol wrok en wraaklust (omdat ze tot nog toe bijna nergens aan de macht zijn geassocieerd) dat men ten zeerste mag betwijfelen dat ze zich effectief voor de hele bevolking zullen inzetten, en geen nationalistische vriendjespolitiek zullen hanteren, met alle gevolgen van dien (als het maar niet tot burgergeweld overgaat)…

Het tweede en belangrijkste deel van deze opmars is uiteraard de volgende Vlaamse termijn, en net omdat deze partij maar te goed beseft dat Muyters & Co de huidige Vlaamse coalitie op elk ogenblik kunnen opblazen, gedraagt de CD&V zich, naar NVA normen, zo voorbeeldig.

Het feit is dat de NVA momenteel eigenlijk niets te vrezen heeft : alle mogelijke scenario’s zijn haar gunstig :

–          Wordt er een regering gevormd, dan blijft ze steeds meester van de agenda. Is dit niet zo, dan blijft ze sowieso gesteund door een groot deel van de Vlaamse kiezers.

–          Krijgt ze nu haar wil opgelegd, des te beter voor haar. Maar de andere optie is evenmin uit te sluiten : België dwarsbomen vanuit de Vlaamse regering, zodra ze daar volledig de touwtjes in handen zal hebben. En ze weet dat, in the meantime, al de tijd die verloren gaat enkel haar eigen objectief ten goede komt.

 2/ DE IDEOLOGIE

De marketing is tot in de kleinste details bedacht : de mandatarissen doen er alles voor om uiterst sympathiek over te komen. Tja, wat kan je nou gaan verwijten aan een Geert Bourgeois (Ik zal mij maar onthouden om Brel te citeren, zeker…), die in een TV uitzending verklaart Absynthe Minded ontdekt te hebben en nu ook te appreciëren ? Je kunt hem er enkel nog een andere bekende Vlaamse groep bij aanraden :

En ook deze nieuwjaarsreceptie, met als apotheose de DJ set van Discobar Ben Laden aka Ben Weyts (Allee, man, waar blijf je die inspiratie toch halen ?…) zag er behoorlijk feestelijk en volks uit, nietwaar ?… En er werd zelfs in het Engels gezongen : als dat geen teken van “Europese” openheid is… mijlen ver, zo blijkt, van “ ’t Pallieterke ”…

Niettemin stel ik, als alternatief voor Ben Laden, Discobar UnitY voor :  

Niets moet “de vijand” doen vermoeden dat de partij een nazi-nostalgisch geurtje met zich meesleurt. Maar niet iedereen is (was, in dit geval) dom…

De houding van BDW met betrekking tot de excuses van Patrick Janssens, de burgemeester van Antwerpen, aan de Joodse gemeenschap wegens de rol van ’t Stad in de deportatie van talloze van haar voorvaders sprak echter boekdelen… De feiten zijn nochtans algemeen bekend ! Zou het kunnen dat het debat rond de amnestie voor de Vlaamse collaborateurs, dat gisteren principieel opnieuw plechtig aan bod is gekomen tijdens de werkzaamheden van de Kamer en waar de heer Jambon openlijk naar verlangt, ook als doel moet hebben om zulke daden wit te wassen ?… En wat bedoelde Vlapoleon precies toen hij, enkele maanden geleden, in Vlaamse aula’s studenten heeft trachten te verkopen dat hij eigenlijk ijverde voor het heil van “de Vlaamse ziel” ?…

Ook de vooroordelen van De Wever ten opzichte van al wie Frans spreekt in België zijn bekend, al heeft hij die de laatste tijd, om strategische redenen, onder een flinke dosis cynisch humor trachten te camoufleren.

Net daarom is de afschuw van Bracke en zijn soortgelijken ten aanzien van de hoofdstad zo groot. Ze beweren dat Brussel een vuile stad is, waar de criminaliteit zegeviert (Alle steden zullen op dit vlak toch min of meer gelijk zijn, zeker.), maar eigenlijk kunnen ze de mixiteit, het multiculturalisme, niet verdragen ! Schiltz had het tenslotte over een vorm van verborgen totalitarisme, waaraan een open en confronterende stad zoals Brussel altijd vreemd zal blijven… Beweren dat er in de stad van alle Belgen een nieuwe vorm van eilandelijk nationalisme aan het opduiken is, zoals vermeend politoloog Bart Maddens (van de KUL) het eergisteren in “Ter Zake” deed, is dan ook ronduit belachelijk !

Idealiter moet Brussel weg omdat het het levende bewijs is dat het in dit land anders kan ! En, while they’re at it, waarom zouden ze tegelijk ook niet alle slechte Vlamingen (de Brusselaars en de SPa- of Groen-kiezers, om te beginnen…) naar een of andere Caucasische republiek verbannen ? “Vlaanderen, waar [sommige] Vlamingen thuis zijn”…

3/ HET VERZET

Als jullie zonder de NVA verder willen, zeg het dan”, smeekte De Wever bijna in zijn nieuwjaarstoespraak.

Wil men dit land nog een kans geven, dan vrees ik dat er geen andere uitweg is : iedereen is het er immers over eens dat nieuwe verkiezingen geen optie zijn ! Een nationale eenheidsregering kan zelfs een uiterst boeiende ervaring worden, als men erin slaagt om partijpolitiek eindelijk eens opzij te schuiven : zoals Obama vannacht zei, “the challenges we face are bigger than party, bigger than politics”… En slagen ze er niet in, dat zal het hun schuld zijn als de NVA nog groter wordt !…

Onvoltooide Staatshervormingen door de jaren heen, om iedereen – en dus ook niemand – te plezieren, weigering om op landelijk vlak de verplichte tweetaligheid in te voeren, verdeling van het culturele en het medialandschap, voortijdige beëindiging van de regering Leterme, enz. :  alle traditionele partijen dragen hun deel van de verantwoordelijkheid voor de huidige impasse. Het zou ze dus ook sieren om er met geheven hoofd uit te raken, maar zo’n ingreep veronderstelt dat de nieuwe Vlaamse politieke generatie over andere troeven beschikt dan louter theatrale vaardigheden…

Het zal dus wel een natte droom zijn, zeker ?…

Er was al eens « schild en vriend ». Nu is er ook « onafhankelijk of onwaardig »…

Er is een woordje van BDW in het programma “Ter Zake” van eergisteren dat blijkbaar aan ieders aandacht is ontsnapt. Bij mijn weten is het immers de eerste keer dat de huidige grand manitou van de Vlaamse politiek de onderhandelaars van S.P.a. en Groen ! – lees : die partijen die het met de N.V.A. oneens zijn over de uiteindelijke toekomst van België, en het AVV-VVV (“Alles voor Vlaanderen – Vlaanderen voor Vlaanderen”) niet zozeer zien zitten – openlijk als “slechte Vlamingen”, die zich vuil zouden maken aan schuldig verzuim met de boze Francofoon, heeft bestempeld. Hierbij is de dikke, sluwe vos een stapje dichterbij gekomen van de Vlaamse zuiverheid.

Pourtant, aux francophones qui croiraient que la Flandre est homogène, voire qu’elle porte structurellement en elle les germes d’un nationalisme à vocation totalitaire, voici la preuve que les « mauvais Flamands » sont bien plus nombreux, dans tous les milieux professionnels, que d’aucuns ne seraient tentés, quelquefois, de le penser. Il était temps, en tout cas, qu’ils se fissent entendre !…

En wat als de voorposttroepen er eigenlijk niet mee in zaten dat ze weer een dwergpartijtje worden, zolang hun doel maar bereikt is ? Vergeet niet dat de Vlaamse Napoleon een geschiedkundige achtergrond achter zich heeft… “The horse” has the sense of History… In dat opzicht kunnen zelfs de meest bloedzuchtige vale gieren vanuit Het Universum der financiële Markten geen reden genoeg zijn om ze te doen “buigen” want, zoals je weet, ” ze zullen ‘m nie hemme, he”…

Connaissez votre “ennemi”, Monsieur Geluck…

Franstalig striptekenaar Philippe Geluck is back, en we zullen het geweten hebben ! Als vertrouwd chroniqueur voor Frankrijks bekendste T.V. presentator, Michel Drucker, had hij zijn nogal opgewonden persoonlijkheid – welke hij eerder in verschillende R.T.B.F. – programma’s had tentoongesteld – weten te bedaren.

Maar nu de Franse avontuur achter de rug blijkt en Geluck terug is van weggeweest, schiet hij scherper dan ooit tevoren. Zijn doelwit ? De Vlamingen, de Vlaamse cultuur, de Vlaamse taal, Vlaanderen !

Zijn humorstijl heeft hij grondig aangepast : sarcasme heeft immers plaats moeten ruimen voor frontale aanvallen, waarin humor net soms moeilijk te bespeuren valt.

Geluck richt zich tot een uitsluitend Franstalig publiek : veel tegenwind hoeft hij dus niet te vrezen… “De Vlaamse taal wordt enkel gesproken door enkele honderdsten van een percent van de wereldbevolking, ze zou trouwens enkel zijn uitgevonden om de Franstaligen te pesten. Bovendien is de Vlaamse cultuur primitief en te verwaarlozen. Wat het Vlaamse volk betreft, het bestaat uit een stelletje achterlijke nationalisten.” Zo eenvoudig is dat, et avec humour s’il-vous-plaît !

Waarom verspillen journalisten zoveel tijd en energie aan politieke analyses terwijl overduidelijk is dat het in ons land gaat om een manicheaans gevecht tussen “le Bien” en “le Mal” (in deze door Vlaanderen vertolkt) ?

Geluck geeft weliswaar toe dat hij soms overdrijft, maar verklaart dit door het feit dat hij zich buitenmatig ergert aan de huidige impasse tussen Vlamingen en Franstaligen, welke hij aan de eersten toeschrijft. Er ergeren zich daar heel wat mensen aan, aan beide “kanten”; doch, niet allen gaan over tot een smeurcampagne gericht tegen de andere gemeenschap. Dit is namelijk waar het hier om draait : de verdwalingen van een man die van de cultuur waarover hij zich uitspreekt niets afweet. Hiermee doende volgt Geluck het gevaarlijke pad van een andere Franstalige “humorist”, uit Frankrijk ditmaal : sedert jaren staat Dieudonné M’Bala M’Bala berucht voor zijn uitlatingen tegen de Joden, terwijl zijn oorspronkelijke strijd over de erkenning van de ravages van de slavernij en de kolonisatie ging !

Het parallel tussen beiden is maar deels pertinent : Geluck is uiteraard geen revisionist, wel integendeel, evenmin koestert hij uiterst rechtse sympathieën. Maar, dankzij zijn F.C. – statuut (1) leiden de onwetendheid die hij als een vaandel draagt, evenals zijn agressiviteit ten aanzien van alles wat met VL begint en zijn misplaatste provocaties, tot dezelfde gevolgen, namelijk het verbreden van de kloof van misverstanden tussen wat men stilaan twee volkeren mag gaan beginnen noemen, hetgeen, voor iemand die het als zijn roeping beschouwt om de democratie te verdedigen tegen de boze Vlaamse nationalist, nogal tegenstrijdig klinkt.

Nooit neemt Geluck immers de moeite om wat er zich in de Vlaamse geesten afspeelt te trachten te doorgronden. Maar hij is niet dom : hij weet waar hij mee bezig is, en deinst niet terug voor de heisa die zijn uitspraken al dan niet uitlokken – op sociologisch vlak is zijn experiment wel interessant –  al geeft hij, zoals een dronken schip, de indruk niet zeer goed te beseffen waar hij naartoe gaat of wil.

Zou het kunnen dat deze vaudevillevertoning niets anders is dan een commerciële stunt ?… Laten we het voor de betrokkene maar hopen. Meent hij het oprecht, dan rest ons Geluck enkel nog te wensen dat zijn talent terugkeert. Het wordt immers eens tijd dat persoonlijke aanvallen ophouden (2) en dat hele volkeren niet meer met de vinger worden gewezen (3). De toestand is al uitzichtloos genoeg om hem niet nog wat ingewikkelder te maken.

“Ken uw vijand” staat in gouden letters geschreven in het boekje van het marxistische gedachtegoed. Geluck zou dus moeten weten dat de Franstaligen momenteel met geen fascisten te maken hebben (4), wel met strenge economisch nationalisten, gesteund door de grote werkgevers, nationalisten die zeker niet zitten te trappelen voor federale zeteltjes, en enkel in de boot zullen stappen indien ze aan de Vlaamse bevolking verkocht krijgen dat het de moeite waard is, en zich tegelijk een naam kunnen voorbehouden in ’s lands geschiedenis.

Hoe langer ze aarzelen, hoe meer de echte fascisten de vruchten van hun onbeslistheid dreigen te plukken, met waarschijnlijk als gevolg een nieuwe verrechtsing van de Vlaamse centrumpartijen, want met één van de punten die hij maakt stelt Geluck wel een terechte vraag : waar in hel verstopt het linkse electoraat zich in Vlaanderen ?…

_________________________________________

(1)    Francophone connu, ofte “bekende Francofoon”

(2)    Ik ben allesbehalve N.V.A.-gezind, maar wat heeft het door de RTBF stiekem gefilmd graf van De Wevers grootvader in godsnaam met het programma van deze partij te maken ? En hoe durft een zogenoemd psychiater zich over iemands persoonlijkheid uit te spreken enkel en alleen op basis van een aantal  T.V. – interviews ?

(3)    Deed Leterme iets anders in 2006, toen hij ervan uitging dat « de Franstaligen niet in staat zijn om de Nederlandse taal te leren” ?…

(4)    … al moet het N.V.A.-kopstuk wel rekenen met een harde kern strenge nationalisten, die wijlen Hugo Schiltz destijds, in een spraakmakend interview ter gelegenheid van de splitsing van de Volksunie, beschreef als bekrompen, uiterst conservatieve militanten en soms ook leiders, rond wie af en toe ook wel wat Derde Rijksnostalgie hangt, nooit heeft de partij zich tot nu toe (zij het als geheel, zij het bij monde van kaderleden) uitgesproken tegen een bepaald deel van de bevolking, noch beroept ze zich op macht om bepaalde ideeën of programmapunten door te drukken… Ze is gewoon te strategisch bezig en staat te los van de mensen !

Archives

August 2018
M T W T F S S
« May    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 4 other followers